Postmaster Digital Design & Architecture

Sapere Aude! Dare to know. Durf te weten.

Enlightenment is man’s emergence from his self-imposed immaturity. Immaturity is the inability to use one’s understanding without guidance from another. This immaturity is self-imposed when its cause lies not in lack of understanding, but in lack of resolve and courage to use it without guidance from another (Immanuel Kant).

Vrij vertaald: Heb de moed om je eigen inzichten te ontwikkelen, ermee te experimenten en te gebruiken! Dat is het motto van de Verlichting en van dit Postmaster programma voor Digital Design & Architecture.

Inleiding
In een Europa dat digitaal ontwaakt, zijn er volop kansen voor engineers en applicatiebouwers. Maar net als bij het bouwen van een huis begint het met de architect en de fundering. Die moeten goed doordacht zijn en onafhankelijk van bestektekenaar, metselaars, stukadoors, elektriciens of loodgieters. Aandacht, opleiding en kwaliteitsborging van de onafhankelijk digitaalkundig architect is belangrijker dan ooit.

Vraag je je wel eens af waarom jouw zelfde persoonsgegevens in honderden verschillende databanken staan? Dat komt omdat we niet de data als uitgangspunt nemen bij het organiseren van onze informatievoorziening, maar de lokale IT-systemen van bedrijven en overheden. De ‘keuze’ om dit zo te organiseren is gemaakt in de tweede helft van de vorige eeuw. Toen was er nog geen internet, cloud, blockchain en AI. De ontwerpkeuzes en fundamenten van de meeste digitale systemen passen niet meer bij de tijd. Vind je het dan gek dat we minstens een derde van onze kostbare tijd kwijt zijn aan data overtypen, de laatste versie zoeken, informatie controleren en van een overkill aan vaak onbetrouwbare informatie aan informatie-stress leiden en in een burn-out belanden? En AI gaat voor ons dat probleem niet oplossen, eerder erger maken. AI kan geen onbetrouwbare data betrouwbaar maken. Er moet iets radicaals en fundamenteels veranderen, vooral in digitale architecturen. Zeker nu we te maken krijgen met geopolitieke spanningen, gevaar van cyberaanvallen, democratieën die onder druk staan, arbeidsmarkttekorten en de te lage productiviteitsgroei die, ondanks miljarden investeringen in IT, onvoldoende meegroeit met de stijgende welvaartskosten.

Als architect van de digitale wereld, IT-professional, informatiestrateeg of projectmanager komt er steeds meer op je af: je organisatie moet aan steeds meer regelgeving voldoen, je ‘moet’ minder afhankelijk worden van bigtech, de arbeidsmarkt is krap, hiërarchieën zijn achterhaald, veel fundamenten van lokale IT-systemen zijn sterk verouderd en technologische ontwikkelingen zoals tokenization, blockchain en AI gaan razendsnel. Daarbij is het niet meer alleen voldoende dat je compliant bent, je moet ook eens nog toekomstbestendig worden. En om bijvoorbeeld aan nieuwe Europese regels te voldoen, moet je ook nog eens steeds meer vanuit de hele waardeketen rapporteren. Het gaat dan niet alleen meer om financiële, maar ook en vooral om niet financiële data, informatie en rapportages. De maatschappelijk impact van digitalisering is groot. Het is dan ook van publiek belang om digitalisering op een passende wijze inhoud te geven.

Postmaster Digital Design & Architecture
Weconomics & Partners heeft deze opleiding ontwikkeld op basis van het ‘Kennis en Kundigheid’ kader dat is samengesteld door de Stichting Post Master Digital Design & Architecture en het Digital Architects NetWork.

           

Aan opleiding zijn ook een kenniscentrum en (alumni)netwerk gekoppeld (samen verder te noemen Postmaster netwerk). Het opleidingsmodel bestaat uit de Postmasteropleiding en Permanente Educatie. Praktijkgericht onderzoek in de vorm van een Leerstoel, Lectoraat of promotie (PhD) wordt gestimuleerd en kan het opleidingsprogramma versterken. Daarmee wordt gezorgd voor het op hoog niveau brengen en houden van de vakbekwaamheid van de digitaalkundig architect.

De afstudeeropdracht van deze postmaster is een actuele en maatschappelijk relevante use case met een publicatiebelang voor de deelnemer, de beroepsvereniging, voor opdrachtgevers en de samenleving. Datzelfde geldt voor publicatie van praktijkcasussen in de opleiding. Daardoor gaat de ontwikkeling van nieuw denken-en-doen meer inhoud krijgen en leven in de samenleving.

De focus van het programma ligt op: perspectiefverandering, systeemleiderschap, relevante technologie, ecosystemen en transitie. Met name het gebruik van datagedreven organiseren, mits goed georganiseerd met betrouwbare data en nieuwe digitale architecturen, operating- en business models, biedt oplossingen. Hierdoor worden we productiever zodat we tijd overhouden voor taken waar de mens beter in is en waar maatschappelijk gezien ook meer behoefte aan is. Samen bouw je aan toekomst van werk en werkorganisaties met een nieuw digitaal ontwerp, met een duurzame, datagedreven en meer mens- en maatschappij gerichte architectuur.

Waarom dit programma?
De meeste beslissingen in ons leven en werk worden genomen op basis van data als grondstof voor informatie en kennis. Dit belang staat in schril contrast met onze kennis en aandacht voor de vraag: wat zijn data, hoe kun je vraag en aanbod daarvan het beste organiseren en welke digitale architecturen passen hier het beste bij?

Grote maatschappelijke uitdagingen zoals klimaatverandering, ongelijkheid, een volgende pandemie, macht van techbedrijven, desinformatie, afbrokkelende democratieën en tekorten in collectieve sectoren kunnen mee opgelost worden door echte digitale transformaties. Transformatie die de oude logica en belangen loslaat en gebruik maakt van nieuwe manieren van organiseren en relevante technologieën. Focus hierbij is combinatie van business innovation en datatechnologie (data commons, een algemene datanutsvoorziening, internet of things, digital twins, tokeniseren, blockchain, rijke data, datalogistiek, smartcontracts en artificial intelligence).

Voor wie is dit programma?
Dit programma richt zich primair op professionals met minimaal HBO werk- en denkniveau, drie jaar relevante werkervaring* en een toekomstbestendig  denk- en handelingsperspectief. Professionals die opgeleid willen worden tot, respectievelijk geregistreerd willen worden als onafhankelijk digitaalkundig architect. Professionals die al digitaal-, data- of IT-architect zijn of een brede opleiding hebben in Data Science, Informatica, Bedrijfskunde, Management, Economie, Supply Chain Management, Organisatiewetenschappen of bijvoorbeeld Bestuurskunde.

Daarnaast richt het programma zich ook op opdrachtgevers en opdrachtnemers die samenwerken met digitaalkundig architecten en op functies zoals: strategen, innovators, beleidsmakers, business developers, projectleiders, organisatieadviseurs, verandermanagers, community managers, transformational leaders, digital leads en trainers.

Ten slotte kan de postmaster ook relevant zijn voor professionals op het gebied van bijvoorbeeld finance, legal, fiscal, smart industry, facility management en HR die als businesspartner samenwerken met digitaal architecten.

* Mocht je nog geen relevante werkervaring hebben dan kun je wel deelnemen. Wanneer je na je afstuderen minimaal drie onder supervisie werkt kun je alsnog ingeschreven worden in het beroepsregister.

Wat is jouw impact?
Digitale architecturen in combinatie met transformationeel leiderschap, ecosystemen, organisatietechnologie, system- en design thinking spelen een belangrijke rol in het vormgeven van onze volgende toekomst. Zorg dat je een echte digitale transformatieradar ontwikkelt en klaar bent voor de volgende toekomst. Hierbij gaat het niet alleen om kennisoverdracht, maar vooral om het begrijpen door het zelf toe te passen. Door je nu te bekwamen, verzeker je van een mooie en uitdagende carrière en toekomst en heb je meer impact bij het oplossen van organisatieproblemen en maatschappelijke uitdagingen. Deze Postmaster en het Postmaster netwerk helpen daarbij.

Waarin onderscheiden we ons?
Vaak volg je een opleiding, waarna je denkt: welke impact heeft dit nu echt op mij, mijn organisatie of de maatschappij? Je hebt dan niet echt het gevoel dat je met de kennis die je hebt opgedaan daadwerkelijk iets structureel kan veranderen. Met dit programma is dat anders. We weten allemaal dat de beste manier om iets te begrijpen is door het zelf te doen. Dat is de basis van dit leerwerkprogramma. Met een flinke dosis kennis, ervaringen van anderen en praktijkvoorbeelden ga je aan de slag om je je eigen visie & strategie, project, use case, prototype of bijvoorbeeld plan van aanpak te ontwikkelen. Met dit programma kun je direct aan de slag.

Context
Omdat we niet eindeloos kunnen doorgroeien op een beperkte planeet, zullen we de vrijemarkt moeten inperken. De vrijemarktideologie is een gedachtegoed, een modus operandi die we lange tijd als perfect en optimaal hebben gezien, maar dit niet langer is en meer gekaderd moet worden met een soort ‘marktmeester’. Een marktmeester is een toezichthouder bij markten die zorgt voor een ordelijk verloop, de naleving van regels controleert. De vrijemarkt ‘ziet’ geen CO₂-uitstoot, het opraken van grondstoffen, gevaarlijke werkomstandigheden, ongelijkheid of discriminatie.

Dit leidt ongetwijfeld tot meer regelgeving en rapportage verplichtingen en normaliter ook tot meer bureaucratie en complexiteit, tenzij we anders gaan organiseren en voor een andere modus operandi kiezen: minder IT- en bedrijfsgedreven systemen en meer mens/maatschappij- en datagedreven. En ‘datagedreven wil in dit geval zeggen dat de data als uitgangspunt, als startpunt als organisatie per­spec­tief worden genomen en niet ‘het bedrijf’ met haar IT-silo’s. Datagedreven wil niet zeggen dat je ongestructureerde (big) data gebruikt om beslissingen te nemen. gestructureerde data zijn uitgangspunt!

Bedrijven zitten in een spagaat. Enerzijds worden ze geregeerd door de dominante logica van de Industriële Revolutie en het kapitalisme (geld verdienen, lineaire groei, concurrentie, winnen en korte termijnoplossingen), anderzijds knaagt het besef dat een en ander niet houdbaar is en dat grote aanpassingen nodig zijn (verduurzamen, digitaliseren, decentraliseren, sociale impact, talenten binden, beter samenwerken en lange termijnoplossingen). Het is moeilijk, maar niet onmogelijk om gelijktijdig:

• top down en bottom up, centraal en decentraal te combineren en;
• compliant zijn en toekomstbestendigheid te balanceren en;
• urgente én belangrijke problemen samen op te lossen en;
• exploiteren te combineren met innoveren.

Ook de politiek en de overheid lopen vast omdat geitenpaadjes en het korte termijn ‘regeren’ niet langer werken. Opeenvolgende kabinetten blijken niet in staat een visie en strategie voor de lange termijn te ontwikkelen, ook niet op het gebied van digitale zaken. Tal van uitdagingen, op het gebied van klimaat, welzijn, productiviteitsgroei, stikstof, migratie, verdienmodel, arbeidsmarkt en woningmarkt schreeuwen immers om structurele oplossingen.

En ten slotte, het onderwijs leidt nog steeds op voor functies en taken die in de nabije toekomst niet meer door mensen uitgevoerd hoeven te worden. Denk aan boekhouders, administrateurs en sommige programmeur- managementaken. Daarnaast zijn veel onderzoeksprogramma’s gericht op het optimaliseren van bedrijfsprocessen en onvoldoende op een integrale aanpak van waardeketen- en maatschappelijke problemen. Zo wordt nog steeds onderzocht hoe tekorten op de IT-arbeidsmarkt kunnen worden opgelost met meer aanbod en lijkt onderzoek naar vraagvermindering als oplossing taboe.

De fundamentele vraag die zich voordoet is: hoe komt het dat wij mensen nog steeds taken uitvoeren terwijl technologie dit vaak veel beter kan en terwijl er maatschappelijk gezien tekorten zijn voor activiteiten waar de mens veel beter in is dan bijvoorbeeld AI?

Dat komt omdat de aanpak van digitalisering gebaseerd blijft op bestaande waarden, overtuigingen, werkwijzen en inzichten. Zonder structurele vernieuwing in visie, besturing en vakmanschap komt er geen echte verandering, blijven problemen zich herhalen en worden niet opgelost. Pas als er een fundamentele vernieuwing wordt ingezet kan deze vraag beantwoord worden en kan een effectieve bijdrage worden geleverd voor primair mens en maatschappij en daarna voor werkorganisaties.

De vernieuwing dient gericht te zijn op de mens en maatschappij, op onderzoek en analyse, op leiderschap, op organiseren, op ontwerpen en architectuur, en op ecosystemen.

Mens en maatschappij
Alhoewel de burger en gebruiker al decennia als adagium centraal staan, blijkt in de praktijk dat toch minder het geval te zijn. Systemen zijn veelal meer ontwikkeld vanuit techniek, product of dienst, bestaande werkwijzen en belangen, dan vanuit de behoefte van de mens. Het gaat om luisteren naar de mens in plaats van naar het systeem en naar jezelf. De kern van de vernieuwing is het begrijpen wat bij de mens speelt en leeft, en daarnaar handelen in ons aller belang. Het is van belang om de maatschappij compliant én toekomstbestendig te maken.

Onderzoek en analyse
Wat betreft onderzoek en analyse is een veelvoorkomende ervaring dat door de tijdgeest en de druk om te presteren in de praktijk te snel met een oplossing wordt gekomen. Hierdoor gaat het veelal bij de start al mis met alle gevolgen van dien en onnodige extra kosten in het vervolgtraject. In plaats daarvan zijn gedegen onderzoek, scherpe analyse en kritisch denken noodzakelijk om korte- en lange termijn lacunes te voorkomen en een duurzame oplossing te realiseren.

Architectuur is geen IT-feestje
In de huidige tijdsgeest wordt digitalisering vaak gereduceerd tot een technocratische exercitie: een logische en systematische opbouw van systemen en middelen. De praktijk wijst echter uit dat architectuur veel meer is dan dat. Een onafhankelijk digitaalkundig architect is in de eerste plaats iemand met inzicht en overzicht; iemand die niet alleen naar de individuele componenten kijkt, maar het gehele systeem en de complexe verbanden daartussen overziet.

Hoewel men kan studeren voor de formele functie van business- of enterprise-architect, is het opbouwen van diepgaande organisatiekennis minstens zo belangrijk, zo niet belangrijker. Echte architectuur begint namelijk bij het begrijpen van het bestaansrecht van de organisatie: haar taakstelling, opdracht en de processen die daaruit voortvloeien. Dit vraagt om scherpe observatie- en analysevaardigheden die verder gaan dan het toepassen van modellen. Men moet in staat zijn om de ‘stille’ patronen en dogma’s in een organisatie te herkennen die innovatie in de weg staan.

In dit krachtenveld kan AI een krachtig middel zijn om patronen te herkennen of data te verreiken, maar het kan nooit de rol van de architect overnemen. De menselijke factor in de invulling en uitvoering is onvervangbaar. Alleen een menselijke architect kan de ethische afwegingen maken, de menselijke maat bewaken en de politieke sensitiviteit opbrengen die nodig is om digitalisering echt op de bestuurlijke agenda te krijgen.

Architectuur is daarmee geen IT-feestje, maar een menselijke discipline die zorgdraagt voor een betrouwbare en duurzame informatievoorziening die de samenleving dient. Het is de kunst van het organiseren van een gedeelde werkelijkheid, waarbij de architect de morele moed en het leiderschap toont om de koers te bepalen, zelfs wanneer de technologie sneller gaat dan het menselijk begrip.

Digitaal systeemleiderschap
De digitale transformatie voltrekt zich in hoog tempo en dringt sneller en dieper door bij mensen en in werkorganisaties en maatschappij. De digitale revolutie heeft niet alleen impact op sociaal-cultureel, ecologisch en politiek gebied, maar ook en vooral op organisatorisch en technisch vlak. De onafhankelijke architecten van de digitale wereld zijn er om uitdagingen, risico’s en kansen die hiermee gepaard gaan het hoofd te bieden. Maar gaat niet vanzelf. Je voelt de spanning in de samenleving. We staan voor enorme uitdagingen, zeker ook op het gebied van digitale transformatie. Maar digitaal leiderschap lijkt onbeweeglijker dan ooit.

Bestaande leiders hebben de neiging om vast te houden aan hun eigen gelijk en belemmeren daarmee pogingen om te vernieuwen. Niet openlijk, maar wel vanuit de veilige omgeving van de eigen organisatie. Verandering ondergraaft de status quo en daarmee status en inkomen. Het is heel moeilijk om een leidinggevende te overtuigen van een nieuwe digitale architectuur als zijn of haar (inkomens)zekerheid gekoppeld is aan het niet (willen) begrijpen van de nieuwe inzichten. Veel leidinggevende en managers zijn ‘excellent sheep’, zoals oud Yale professor William Deresiewicz het in zijn gelijknamige boek verwoordt. ‘

Slimme schapen’ zijn vaak leidinggevenden, bestuurders, managers, beleidsmakers, analoge architecten en strategen die heel goed in staat zijn binnen het bestaande systeem te werken en anderen daarbinnen te houden, maar veel minder in staat zijn om te beoordelen of het systeem nog wel deugd. Het zijn vaak mensen met weinig moed, verbeeldingskracht, echte vernieuwingsdrang en innoverend vermogen. Ze zijn bang voor het nieuwe en doen er alles aan om de problemen waar ze de oplossing voor zijn in stand te houden. De status quo is immers hun bestaansrecht en -zekerheid.

Organisaties zijn vooral bezig met digitale pleisters te plakken waardoor echte oplossingen steeds moeilijker worden. De extra wet- en regelgeving, commissies, projecten en IT add-ones zijn eerder een nadeel dan een voordeel om toekomstbestendig te worden. Bestaande IT-systemen die zouden moeten faciliteren, wekken vooral irritatie op. Terwijl leiders problemen voor zich uitschuiven, neemt het wantrouwen toe. Onze huidige maatschappij is digitaal niet toekomstbestendig en we snakken naar nieuwe professionals met nieuwe ideeën en een duidelijk, toekomstgericht digitaal handelingsperspectief.

Veel wordt verwacht van AI, maar vanuit historisch perspectief weten we dat technologie, zonder gedragsverandering en organisatie-, politieke-, en sociaal-culturele innovatie, onvoldoen­de werkt. Net als voor de Industrial Revolution gebeurde tijdens de Verlichting en Industrious Revolution, zullen we nu ook onze verhouding tot (vooral kantoor)werk moeten veranderen. Anders zal technologie weinig effectief zijn.

Een kleine aanpassing op het bestaande IT-systeem, investeren in alleen AI, een cursus volgen of verandering binnen het systeem zijn niet meer afdoende. Het systeem zelf zal moeten veranderen. We hebben behoefte aan perspectiefverandering, systeemleiderschap, maatschappelijk toepassen van relevante technologie, community building en transitie. We willen meer dan alleen de chaos op orde brengen. Maar hoe doe je dat? Kun je transformeren leren? Jazeker, met deze Postmaster Digital Design & Architecture (verder te noemen Postmaster of Postmaster DDA); het meest diepgaande en veelzijdige leerwerkprogramma om deze turbulente tijden succesvol te maken met als basis digitaal organiseren.

Digitaal- en datagedreven organiseren
Steeds meer organisaties worden databedrijven. Veel informatiewerkers zijn veel tijd kwijt aan communicatie, overtypen, informatievoorziening, transacties en controle. Ook het opvragen van informatie en het bijhouden van lokale IT-systemen kosten veel tijd omdat we vaak niet zeker ervan kunnen zijn of data kloppen. Er zijn vaak vele schakels tussen begin en eind. We wisselen via e-mails informatie uit, om tot een gedeelde werkelijkheid te komen die vervolgens niet toegankelijk is voor andere belanghebbenden in de waardeketen. Dat is niet effectief en niet productief. Er is immers al technologie die dit ook kan uitvoeren. De vraag is waarom gebeurd dat niet? De root cause heeft weinig met technologie te maken, veel meer met de manier van organiseren. Dit krijgt in dit programma veel aandacht.

We komen uit een wereld waarin land, arbeid en kapitaal de belangrijkste productiefactoren waren, daar komt nu data bij. Dat betekent dat we niet langer organiseren met bedrijven als uitgangspunt en de dominante logica en modus operandi van de Industriële Revolutie, maar met nieuwe architecturen en ecosystemen. Dat betekent dat we niet langer lokale IT-systemen nodig hebben, maar gebruik kunnen maken van een digitale assemblagelijn. Het probleem nu is, en dat geldt voor de meeste sectoren, dat we druk zijn met onnodige administratieve handelingen en het opvragen van data bij andere partijen. We hebben steeds meer specialisten en steeds minder coördinerend vermogen zoals de fysieke lopende band in de fabriek. Dat kan anders en moet ook anders gezien de maatschappelijke uitdagingen waar we voor staan.

Zaken zoals niet transparante algoritmes, desinformatie, misbruik van datamonitoring, profilering en datalekken tonen aan dat data niet altijd veilig en productief georganiseerd en op een juiste manier ingezet en gebruikt worden. Daarbij treedt er veel digitale verspilling op. Jaarlijks zitten we meer dan 2,3 miljard uur onnodig in kantoren, dat zijn 1,8 miljoen FTE. Genoeg surplus om een aantal maatschappelijke problemen op te lossen en een duurzame welvaart te realiseren.

Wereldwijd producen we gemiddeld 15-40 MB aan data per persoon per minuut, en dat verdubbeld de komende jaren. Maar exponentieel gegroeide rekenkracht en hoeveelheden data hebben ons de afgelopen decennia niet echt wijzer en voldoende productief gemaakt. Maar 8% van de bedrijven kun je datavolwassen noemen. Meer dan 90% van alle data is ongestructureerd en ongebruikt. 88% van data integratie- en 70% digitale transformatie projecten mislukken.

Minder dan 50% van organisaties claimt vertrouwen te hebben de kwaliteit van de eigen data en maar 15% in externe data. En 25% van de data van CRM-systemen zijn na een jaar obsoleet. We zijn vooral bezig met efficiency en beveiliging van lokale IT-systemen. Bijgevolg zitten we met digitale verspilling, een toenemende bureaucratie en complexiteit, een krappe arbeidsmarkt, cyberaanvallen die moeilijk te verzekeren zijn, privacy die moeilijk te garanderen is, algoritmes die de maatschappelijk orde verstoren, datacenters die onnodig hernieuwbare energie consumeren en tech/platform bedrijven die steeds machtiger worden.

Ontwerpen versus architectuur
Architectuur is de kunst en wetenschap van het ontwerpen. De huidige werkwijze met betrekking tot architecturen sluit vaak niet aan op de behoefte aan (maatschappelijke) verandering. Dat komt omdat de nadruk ligt op architectuur en niet op ontwerpen. Een belangrijke oorzaak van deze problematiek ligt in de focus van bedrijfsinformatica. Deze benadering richt zich grotendeels op technische elementen, methoden, technieken en tools. Hierdoor blijft de praktische toepasbaarheid in de maatschappelijke en organisatorische context vaak onderbelicht. Daarnaast is de taal en modellering van architectuur vaak ontoegankelijk voor opdrachtgevers en management, wat een effectieve samenwerking belemmert. Van belang is te kunnen onderkennen wat de voor- en nadelen van het gebruik van frameworks, concepten en toolings zijn, hoe deze kunnen worden gebruikt, dan wel aangepast om een nieuwe digitale architectuur te ontwerpen.

De wereld van technologische ontwikkelingen moet meer in verbinding worden gebracht met de wereld van mens, maatschappij en organisatie. De nadruk moet liggen op een nieuwe wijze van ontwerpen wat een veelomvattende activiteit is die een cruciale en fundamentele rol speelt in het vernieuwingsproces. Het is een kernactiviteit voor een succesvolle digitalisering.

Ecosystem- versus Enterprise architecture
Veel opleidingen, IT-professionals en dienstverleners nemen niet data en waardeketens als uitgangspunt bij ontwerpen en architecturen, maar informatiebehoeften van losse werkorganisaties (denk aan de opleidingen voor Enterprise Architecture of Business Process Management). Dat is historisch gezien begrijpelijk, maar past niet meer bij de tijd. Automatisering begint bij de meeste organisaties in de jaren zestig/zeventig van de vorige eeuw. Dit betreft dan vooral het automatiseren van een bepaalde taak of functie binnen een afdeling, bijvoorbeeld het in de computer bijhouden van een bestand wat eerder op papier gebeurde.

Zo worden meetresultaten niet langer bijgehouden op papier in een hangmap en klantgegevens niet langer bijgehouden in een kaartenbak, Rolodex of fysiek dossier, maar in een geautomatiseerde databank, de voorloper van het huidige CRM-systeem. En de boekhouding wordt niet meer op papier gedaan maar in Lotus 1-2-3, de voorloper van Excel. Voordelen van automatisering is dat je bijvoorbeeld sneller berekeningen kunt uitvoeren en dat je data makkelijker kunt vinden, opslaan, kopiëren en beschikbaar stellen.

Later wordt ook steeds meer aandacht gegeven aan het automatiseren van de ‘omgeving’ van een bepaalde functie en afdeling: aan de organisatie zelf. De uitbreiding van deze scope legt veel druk op methoden en technieken om data en dataprocessen te modelleren. De uitbreiding van de scope vindt eerst plaats binnen afdelingen en later binnen de totale organisatie in de vorm van bijvoorbeeld een ERP-systeem. Met name de ‘Clinger-Cohen Act’ (Amerikaanse wet uit 1996), die het beheer en de aanschaf van informatietechnologie (IT) bij federale instanties hervormde, met als doel IT-investeringen te koppelen aan resultaten en de efficiëntie te verhogen. Belangrijke vereisten daarbij waren de aanstelling van een Chief Information Officer (CIO) en focus op een betere integratie met Enterprise Systems als gevolg.

Eind jaren negentig sluiten steeds meer organisaties aan op het internet, bijvoorbeeld voor het aanbieden van een intranet, een website en social media kanalen. Omdat leveranciers, partners en klanten steeds meer toegang willen tot informatie via het internet ontstaan er ondoorzichtige, aan elkaar geknoopte en ingewikkelde IT-systemen die in de fundamenten niet meer passen bij de eisen van deze tijd (rapporteren in de waardeketen over ook niet financiële KPI’s et.) en technologische mogelijkheden van bijvoorbeeld IoT, blockchain en AI. Het is tijd voor fundamenteel nieuwe ontwerpen en nieuwe architecturen vanuit een mens-  en maatschappijperspectief en met betrouwbare en toegankelijke data in de keten.

Het is tijd voor fundamenteel nieuwe ontwerpen en nieuwe architecturen vanuit een mens- en maatschappijperspectief en met betrouwbare en toegankelijke data in de keten. De benadering vanuit een ecosysteem levert de wisselwerking tussen de verschillende onderdelen (mens, informatie, communicatie, organisatie en technologie) en de omgeving, inclusief de daarbij behorende publieke waarden en de sociale en economische aspecten.

De onafhankelijk digitaalkundig architect
De onafhankelijk digitaalkundig architect is een nieuwe belangrijke functie op het gebied van de digitale transformatie om de noodzakelijke veranderingen te initiëren en te ondersteunen. Het profiel van de digitaalkundig architect vloeit voort uit maatschappelijke ervaringen en resultaten van onderzoeken om de aanpak van digitale transformaties in de samenleving, bij de overheid, het bedrijfsleven en het onderwijs, structureel en fundamenteel te verbeteren.

Een digitaalkundig architect werkt samen met opdrachtgevers om organisaties en samenleving beter te begrijpen en te kunnen faciliteren. Dit doet hij/zij door enerzijds te helpen om maatschappelijke en organisatorische vraagstukken met behulp van digitale transformatie op te lossen en anderzijds het ontstaan van problemen te voorkomen. Het gaat om het realiseren van kwaliteit van binnenuit in samenleving, organisaties, programma’s en projecten. Kwaliteit die moet zorgen voor een sociale, goedwerkende, effectieve, betrouwbare, duurzame en veilige informatievoorziening en gebaseerd is op een moderne data- en IT-architectuur en een daarop afgestemde infrastructuur.

Digitaalkundige architecten kunnen vanuit deze visie aangeven hoe digitalisering in de samenleving kan worden ingericht en vormgegeven.  De scope naar de samenleving houdt in dat de digitaalkundig architect inzicht heeft in het politieke beleid dat gevoerd wordt en de maatschappelijke ontwikkelingen die gaande zijn. Hieronder valt ook het signaleren van omissies, doen van voorstellen voor verbetering en structurele problemen en tekortkomingen aan te kaarten bij de beroepsorganisatie en de politiek.

Programma
Het programma bestaat uit 18 modules met afwisselend kennissessies en praktijk:

1. Context van digitale transformatie
2. Analyse, problem solving, system en design thinking
3. Onderzoeksmethoden en assessments
4. Organisatiekunde en modellen
5. Technologie en de toekomst van werk(organisaties)
6. Datagedreven organiseren en ontwikkelingen
7. Digitale assemblagelijn
8. Duurzame processen en ecosystemen modeleren
9. Digitale architecturen fundamenten
10. Legal en governance
11. Aanbestedingen en risicomanagement
12. Financieel en menselijk kapitaal
13. Strategieontwikkeling en coördinatie oplossingen
14. Systeemleiderschap
15. Onderzoek-, advies- en communicatievaardigheden
16. Projectmanagement en transformatie
17. Open, Capita Selecta en Simulation Game
18. Wrap up en next step

Tijdschema bijeenkomsten
Het programma is opgedeeld in 18 modules van twee aaneengesloten dagen (in principe 1 module per maand) verspreid over twee jaar:

Dag 1:
09:00 ontvangst  met koffie en thee
09:30-12:30 ochtendprogramma (kennissessies)
12:30-13:30 lunch
13:30-16:30 middagprogramma (praktijk)
16:30-17:00 (snack break)
17:00-19:00 avondprogramma (intervisie en coaching)

Dag 2:
09:00 ontvangst  met koffie en thee
09:30-12:30 ochtendprogramma (kennissessies)
12:30-13:30 lunch
13:30-16:30 middagprogramma (praktijk)

Mocht je serieuze interesse hebben in dit programma, neem dan contact met ons op voor een toelichting op het volledige programma.

Studiebelasting
Het programma bestaat uit 6 tracks, 18 modules en 72 lessen, verspreid over twee jaar, met gemiddeld 16 uur per week aan lessen, zelfstudie, lezen, intervisie, opdrachten uitwerken, examenvoorbereiding en afstuderen. Het Postmanster programma is goed voor 1680 uur = 60 ECTS (studiepunten).

Afronding: bewijs van deelname of (theorie)diploma
Er zijn drie mogelijkheden om het programma af te sluiten, met een:

1. Bewijs van deelname (getekende deelnemerslijst, 80% aanwezig, actieve deelname)
2. Theoriediploma (bewijs van deelname + mondeling examen kennis deel)
3. Diploma (theoriediploma + positieve beoordeling afstudeeropdracht)

Ad 3. Het programma wordt afgerond met een theorie-examen en presentaties van de afstudeeropdracht en eventueel uitgevoerde cases en opdrachten. Bij voldoende resultaat ontvangt deelnemer een diploma. Bij onvoldoende resultaat kan de kandidaat maximaal één keer herkansen.

Toetsingscriteria voor het diploma zijn:

1. actieve deelname tijdens de lessen en beoordeling opdrachten
2. theorie-examen over onderwijsprogramma
3. beoordeling schriftelijke presentatie afstudeeropdracht
4. beoordeling mondelinge presentatie + vragen afstudeeropdracht

De eindbeoordeling wordt gebaseerd op deze vier onderdelen. Na het behalen van het diploma wordt deelnemer ingeschreven in een register van onafhankelijke digitale architecten.

Meer informatie
Mocht je eerst meer informatie willen, neem dan contact met ons op en we bellen je terug voor verdere informatie en stappen.

tag: dda, postmaster